Tot vorige woensdag probeerde ik mijn wasmachine zoveel mogelijk ‘s nachts te laten draaien.
Dat vroeg soms wat gepuzzel. De timer juist instellen zodat de was net klaar was wanneer mijn wekker ging. Nadenken of ik die ochtend wel tijd had om alles meteen op te hangen. Hopen dat het weer zou meezitten.
Tot ik besefte dat al die moeite nergens meer voor nodig was.
Dag- en nachttarief, jarenlang dé reden om ‘s nachts te wassen, is op mijn energiecontract verdwenen. Al een hele tijd zelfs. Ik was dus een systeem blijven volgen dat allang geen nut meer had.
Dat zette me aan het denken…
Hoeveel doen we eigenlijk op automatische piloot?
Eigenlijk staan we zelden stil bij onze routines… We nemen gewoontes van onze ouders of huisgenoten over, blijven ze herhalen en voor je het weet, zijn het vaste regels geworden. Dat zie ik ook bij veel klanten. Vooral dan als het over de was gaat, nochtans voor velen een pijnlijk struikelblok.
De twaalf categorieën was
De meesten hebben zonnepanelen en wassen niet meer midden in de nacht. Maar voorsorteren? Dat gebeurt vaak nog héél uitgebreid.
Handdoeken, ondergoed, t-shirts, kousen, elk apart. Of met opsplitsing in blauwtinten, roodtinten, donkerder, licht, wit. Of een onderscheid op basis van het materiaal, zoals wol, zijde, katoen, synthetisch. En dan zijn er uiteraard combinaties daarvan, zoals “lichtblauwe wollen truien”.
Het record tot nu toe? Twaalf verschillende categorieën.
Geen wonder dat niemand anders in huis nog durfde een wasje te draaien…
Vroeger had dat onderscheid vaak een goede reden. Witte was kreeg je pas op 90° hygiënisch proper, kleuren gaven sneller af en een wollen trui uit de verkeerde was kwam er uiteraard drie maten kleiner weer uit (en dat geldt nog steeds anno 2026 ;-)).
Maar moderne wasmachines, wasmiddelen en stoffen werken anders dan vroeger. Voor de meeste huishoudens volstaan wit, donker, kleur en fijne was. Zelf hou ik het zelfs bij slechts drie categorieën: wit, kleur en fijne was (met een apart eerste wasje voor nieuwe jeans of felle kleuren).
Alles daarboven is meestal gewoon extra werk.
Meer sorteren. Langer wachten voor je een volle machine kan draaien. Minder hulp van huisgenoten, uit schrik voor fouten. En meer mentale ruimte die naar de was gaat dan nodig.
Wat heeft dit met opruimcoaching te maken?
Eigenlijk heel veel. Wanneer mensen bij mij starten, zoeken ze vaak naar betere systemen. Maar minstens even vaak ontdekken we samen dat sommige systemen gewoon afgeschaft kunnen worden. Ooit waren ze logisch, maar vandaag kosten ze tijd, energie en frustratie.
Dat is precies waarom ik zo graag langere trajecten begeleid. In mijn stap-voor-stap-trajecten hebben we 6 maand de tijd om niet alleen je spullen op te ruimen, maar ook je gewoontes en systemen onder de loep te nemen. Niet volgens een standaardmethode, maar echt op basis van wat wérkt voor jouw huis, jouw leven, jouw gezin. En dan hou je dat wel vol, óók als het echt een héél drukke week is.
Bij deze een challenge, nu je nog in verlofmodus bent en misschien net iets meer dan gebruikelijk kan uitzoomen… Stel jezelf de vraag:
Doe ik dit omdat het écht nodig is… of gewoon omdat ik het altijd zo heb gedaan?
PS: Stuur me een berichtje als je benieuwd bent hoe zo’n traject er concreet uitziet. Ik vertel je er graag & volledig vrijblijvend meer over.
Op zoek naar overzicht, rust en energie? Ik heb bijzondere expertise in werken met ADHD en bied praktische oplossingen. Ook bij kantelpunten in je leven sta ik naast je.